Python Kod

  1. Anasayfa
  2. »
  3. Genel
  4. »
  5. Basit Python Kodları

Basit Python Kodları

admin admin - - 15 dk okuma süresi
159 0

Bu makalede, Python programlama dilinde kullanılan basit kodlara odaklanacağız. Python, basit ve anlaşılır bir dil olmasıyla bilinir ve çeşitli uygulamalar için kullanılabilir. Python, hem acemi programcılar hem de deneyimli geliştiriciler için ideal bir dildir.

Python’da basit bir kod yazmak oldukça kolaydır. Değişkenlerin nasıl tanımlandığını ve kullanıldığını öğrenmek, temel bir Python becerisidir. Ayrıca, if-else ifadeleriyle koşulları nasıl kontrol edeceğinizi ve for ve while döngülerini nasıl kullanacağınızı öğreneceksiniz.

Python’da kullanılan diğer önemli kavramlar arasında break ve continue ifadeleri, range() fonksiyonu, liste oluşturma ve işleme, fonksiyon tanımlama ve parametreler kullanma bulunur. Bu makalede, bu konuları açıklayan basit kod örnekleri sunulacak ve her bir konu ayrıntılı bir şekilde ele alınacak.

Python programlama dilini öğrenmek, yazılım geliştirme alanında yeni fırsatlar sunabilir. Basit Python kodlarını anlamak ve yazmak, daha karmaşık projeler için de sağlam bir temel oluşturacaktır. Bu makale, Python programlamaya yeni başlayanlar için bir başlangıç noktası olabilir.

Değişkenlerin Tanımlanması

Bir değişkenin nasıl tanımlandığını ve kullanıldığını anlatan basit bir kod örneği:

a = 5print(a)

Yukarıdaki kod örneğinde, değişkenin adı a olarak belirlenmiş ve değeri 5 atandı. Ardından, print fonksiyonu kullanılarak a değişkeninin değeri ekrana yazdırıldı.

Değişken tanımlarken dikkat edilmesi gereken birkaç nokta vardır. İlk olarak, değişken adı kullanıcıya anlam ifade etmelidir ve anlaşılır olmalıdır. Aynı zamanda, değişken adı rakamla başlayamaz ve özel karakterler içeremez. Bunun yanında değişken isimleri Python dilinde büyük-küçük harf duyarlıdır, yani a ve A iki farklı değişken olarak kabul edilir.

Değişkenler, bir değere atanarak kulllanıldığında program içindeki bilgilerin saklanmasını sağlar. Bu sayede farklı değerlerle işlem yapabilir ve sonuçları değiştirebiliriz. Değişkenler programların temel yapı taşlarıdır ve Python dilinde sıkça kullanılırlar.

Koşulların İfadeleri

Koşullu ifadeler, programlama dilinde oldukça önemli ve sık kullanılan bir konudur. Koşullu ifadeler, belirli bir durumun gerçekleşip gerçekleşmediğini kontrol etmek ve buna bağlı olarak farklı işlemler yapmak için kullanılır. Python’da bu tür ifadeleri oluşturmanın bir yolu “if-else” ifadesini kullanmaktır. İşte size basit bir örnek:

  •       sayi = 10      if sayi > 0:        print("Sayı Pozitiftir")      else:        print("Sayı Negatiftir")    

Bu kod örneği, sayı değişkeninin değerini kontrol eder. Eğer sayı 0’dan büyükse, “Sayı Pozitiftir” yazdırılır. Eğer sayı 0’dan küçük veya eşitse, “Sayı Negatiftir” yazdırılır. Bu şekilde, programınız yapısal bir şekilde çalışır ve belirli koşullara bağlı olarak farklı işlemler gerçekleştirir.

Döngülerin Kullanımı

Bir programın aynı işlemi tekrar tekrar yapmasını sağlamak için döngüler kullanılır. Python’da for ve while döngüleri kullanılarak bu işlem gerçekleştirilebilir. İşte basit bir kod örneği:

Diller Oluşturulma Yılları
Python 1989
JavaScript 1995
Java 1995

Yukarıdaki kodda, bir “Diller” tablosu oluşturulmuştur. Bu kodu çalıştırdığınızda, Python’ın oluşturulma yılını ve diğer bazı programlama dillerinin oluşturulma yıllarını görürsünüz.

Aynı işlemi while döngüsü ile de gerçekleştirebiliriz. İşte bir örnek:

sayac = 0while sayac < 5:    print("Merhaba!")    sayac += 1

Yukarıdaki kodda, while döngüsü kullanılarak "Merhaba!" mesajı 5 kez ekrana yazdırılır. Döngü her çalıştığında, sayac değişkeni bir artırılır ve döngü koşulu kontrol edilir. Eğer koşul hala geçerli ise döngü devam eder, aksi halde döngü sona erer.

Döngülerin kullanımı, programları daha etkili ve verimli hale getirmek için önemlidir. Hem for hem de while döngüsünü kullanarak, istediğiniz işlemi tekrar tekrar gerçekleştirebilir ve kodunuzu daha dinamik hale getirebilirsiniz.

Break ve Continue İfadeleri

Döngüler, belirli bir koşulu sağlayan işlemleri tekrarlamak için kullanılan önemli bir yapıdır. Bir döngü içinde bazen işlem yapılırken koşulu kontrol etmek ve döngüyü istediğimiz bir durumda durdurmak veya atlamak isteyebiliriz. İşte bu noktada Python'da kullanılan "break" ve "continue" ifadeleri devreye girer.

"Break" ifadesi, bir döngüyü tamamen sonlandırmak ve döngünün hemen ardından bulunan işlemlere geçmek için kullanılır. Örneğin, bir liste içinde belirli bir değeri bulmak için bir döngü kurduğunuzu düşünelim. İstenen değeri bulduğunuz anda döngüyü sonlandırmak ve işlemlere devam etmek isterseniz "break" ifadesini kullanabilirsiniz.

Öte yandan, "continue" ifadesi ise bir döngüye devam etmek istediğimiz durumlarda kullanılır. Diyelim ki, bir sayı dizisinde 0'ı hariç tutmak istediğinizi düşünelim. Her sayı kontrol edildiğinde, eğer sayı 0 ise döngüyü atlayarak bir sonraki adıma geçmek isteyebilirsiniz. İşte bu durumda "continue" ifadesi kullanılır.

Kod Örneği
for i in range(1, 11):    if i == 5:        break    print(i)      
  • Yukarıdaki örnekte, 1'den 10'a kadar olan sayıları döngü içinde kontrol ediyoruz.
  • Eğer sayı 5'e eşit olduğunda, "break" ifadesiyle döngü tamamen sonlanıyor ve içinde bulunduğu işlemlere geçiliyor.
  • Her sayıyı ekrana yazdırmak için "print" fonksiyonunu kullanıyoruz.

Python'da "break" ve "continue" ifadeleri, döngülerin kontrolünü daha esnek hale getirerek kodunuzun çalışmasını istediğiniz şekilde yönlendirmenize olanak sağlar. Bu ifadeleri doğru ve etkili bir şekilde kullanarak, döngülerinizi istediğiniz şekilde yönetebilirsiniz.

Range Fonksiyonu

Python'da range() fonksiyonu, belirli bir aralıktaki sayılarla çalışmak için kullanılır. Bu fonksiyonun kullanımı oldukça basittir ve birçok farklı senaryoda kullanılabilir.

range() fonksiyonu, üç farklı parametre alabilir: başlangıç, bitiş ve adım. Başlangıç parametresi, belirtilen aralığın başlangıç değerini belirlerken, bitiş parametresi aralığın hangi sayıda sona ereceğini belirler. Adım parametresi ise sayıların nasıl ilerleyeceğini kontrol eder.

Örneğin, range(0, 10) kodu kullanılarak 0'dan başlayıp 10'1e kadar olan sayılar elde edilebilir. Bu durumda başlangıç değeri 0, bitiş değeri 10 ve adım değeri belirtilmemiştir, bu nedenle default olarak 1 olarak kabul edilir.

Eğer adım parametresi belirtilmek istenirse, range(0, 10, 2) kodu kullanılabilir. Bu durumda başlangıç değeri 0, bitiş değeri 10 ve adım değeri 2 olarak tanımlanmıştır. Bu nedenle çıktı şu şekilde olacaktır: 0, 2, 4, 6, 8.

Range fonksiyonu aynı zamanda negatif sayılarla da kullanılabilir. Örneğin, range(10, 0, -1) kodu kullanılarak 10'dan başlayıp 0'a kadar olan sayılar elde edilir. Bu durumda adım parametresi -1 olarak belirlenmiştir, bu nedenle çıktı şu şekilde olacaktır: 10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1.

Range() fonksiyonunun kullanımı, programlama sürecinde döngülerin kontrolünde veya belirli bir aralıktaki verilere erişimde büyük bir kolaylık sağlar.

Listenin Kullanımı

Listenin Kullanımı

Bir liste, Python programlama dilinde farklı veri tiplerini içeren öğelerin bir araya getirilmesiyle oluşturulan bir veri yapısıdır. Bir liste oluşturmak için, öğeleri virgülle ayırarak köşeli parantez içine yerleştiririz. Örneğin, bir sayı listesi oluşturmak için şu şekilde yapabiliriz:

my_list = [1, 2, 3, 4, 5]

İşte bu kadar basit! Şimdi oluşturduğumuz listeyi çeşitli işlemlerle kullanabiliriz. Örneğin, listenin belirli bir öğesine ulaşmak için indekslemeyi kullanabiliriz. Python'da indeksler 0'dan başlar, yani ilk öğe 0. indeksi temsil eder. Örneğin, listenin ilk öğesine ulaşmak için:

first_item = my_list[0]print(first_item)  # Output: 1

Ayrıca, listenin bir öğesini değiştirebilir veya yeni öğeler ekleyebiliriz. Örneğin, 3. indeksteki öğeyi 10 ile değiştirmek için:

my_list[2] = 10print(my_list)  # Output: [1, 2, 10, 4, 5]

Bir listenin öğe sayısını bulmak için len() fonksiyonunu kullanabiliriz. Örneğin,

length = len(my_list)print(length)  # Output: 5

Ayrıca, listeye yeni öğeler eklemek veya öğeleri listeden çıkarmak için birçok farklı yöntem mevcuttur. Listeler, verileri düzenli bir şekilde saklamak ve işlemek için büyük kolaylık sağlar.

Fonksiyonların Tanımlanması

Bir fonksiyon, belirli bir işlevi yerine getiren bir kod bloğudur. Python programında fonksiyonlar, işlemleri modüler ve tekrar kullanılabilir hale getirmek için kullanılır. Bir fonksiyon tanımlamak için def anahtar kelimesi kullanılır, ardından fonksiyon adı ve parantezler içinde parametreler belirtilir. Fonksiyonun ne yapmasını istediğimizi tanımlamak için iki nokta üst üste (:) kullanılır.

def fonksiyon_adı(parametre1, parametre2):    # Fonksiyonun yapması gereken işlemler buraya yazılır    # ...

Fonksiyonu çağırmak içinse fonksiyon adını ve parantezleri kullanırız. Eğer fonksiyon parametre alıyorsa, çağırma işlemi sırasında bu parametrelerin değerlerini belirtmeliyiz.

fonksiyon_adı(değer1, değer2)

Fonksiyonlar doğrudan kodunuzda çağrılarak belirli bir işlemin tekrar tekrar yapılmasını sağlar. Bu da kodunuzu daha anlaşılır, sade ve düzenli hale getirir.

Fonksiyon Parametreleri

=Bir fonksiyonun nasıl parametreler alabileceği ve bu parametreleri nasıl kullanabileceği, basit bir kod örneği ile gösterilecektir.

Fonksiyon parametreleri, bir fonksiyona girdi sağlamak için kullanılır. Bir fonksiyon, parametrelerin değerini alır ve bu değerleri kullanarak belirli bir işlevi yerine getirir. Bir fonksiyonun parametre alabilmesi için fonksiyon tanımında parametrelerin belirtilmesi gerekmektedir.

Örneğin, aşağıdaki kod örneği, "topla" adında bir fonksiyon tanımlar ve iki parametre alır: "a" ve "b". Fonksiyon, parametreleri kullanarak bu iki sayının toplamını hesaplar ve sonucunu döndürür.

def topla(a,b):    sonuc = a + b    return sonucx = 5y = 3print(topla(x,y))  # Sonuç olarak 8 çıktısı verir.

Yukarıdaki kodda, "topla" fonksiyonu "a" ve "b" adlı iki parametre alır. Fonksiyon içinde, parametrelerin değerlerini kullanarak bu iki sayının toplamını hesaplar ve "sonuc" adlı bir değişkende saklar. Daha sonra, "sonuc" değişkeni "return" ifadesi kullanılarak döndürülür. Bu sayede, fonksiyonun çağrıldığı yerde, bu döndürülen değer kullanılabilir.

Yukarıdaki kodda "x" ve "y" adlı değişkenler "topla" fonksiyonuna parametre olarak verilir. Fonksiyon bu parametreleri kullanarak, "x" ve "y" değişkenlerinin değerlerini toplar ve sonucunu döndürür. Bu sonuç daha sonra "print" fonksiyonu kullanılarak ekrana yazdırılır.

İlgili Yazılar

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir