Python Kod

  1. Anasayfa
  2. »
  3. Genel
  4. »
  5. For Döngüsü Python

For Döngüsü Python

admin admin - - 27 dk okuma süresi
114 0

Python’da for döngüsü, bir dizi işlemi tekrar ederek yapmak için kullanılan önemli bir yapıdır. For döngüsünü kullanarak bir listenin veya sözlüğün elemanlarını veya bir aralık değerlerini teker teker ele alabiliriz. Bu sayede programlama dünyasındaki kod tekrarlarını en aza indirebilir, daha okunaklı ve anlaşılır kodlar yazabiliriz.

For döngüsü, en temel haliyle bir iterasyon ile çalışır. Bir iterasyondaki işlemler tamamlandıktan sonra bir sonraki iterasyona geçilir. Bu sayede üzerinde işlem yapılacak öğeler birbirinden ayrılır. For döngüsünün en temel formatı şu şekildedir:

For Döngüsü Formatı
for eleman in dizi:
# iterasyon işlemleri
  • eleman, her iterasyonda dizi içinden bir elemanı temsil eden değişkendir.
  • dizi, elemanların alındığı veri yapısını ifade eder.
  • iterasyon işlemleri kısmı, eleman üzerinde yapılacak işlemleri içerir.

For döngüsünün temel yapısını bu şekilde kavrayarak kullanabiliriz. Ancak for döngüsünün kullanım alanı bununla sınırlı değildir. Range fonksiyonu, listenin elemanları ve sözlüklerle birlikte kullanarak for döngüsünden en iyi şekilde faydalanabiliriz. Bu konulara ayrıntılı olarak değineceğiz.

Temel Kullanımı

For döngüsü, programlama dillerinde sıklıkla kullanılan bir yapıdır ve Python’da da çok sık kullanılır. For döngüsü, belirli bir işlemi belirtilen sayıda veya belirli koşullar sağlandığı sürece tekrar eden bir döngü yapısıdır. For döngüsünün en temel kullanımı, bir iterable nesnesindeki elemanları işlemektir. Iterable nesne, liste, demet ya da sözlük gibi birçok farklı veri tipinde olabilir.

For döngüsünde üzerinde dikkat edilmesi gereken en önemli nokta, döngü değişkeninin doğru bir şekilde tanımlanmasıdır. Döngü değişkeni, her bir adımda farklı bir elemanı temsil eder ve genellikle “i” kullanılır. For döngüsü, her bir elemana sırayla ulaşarak işlem yapar. İlk elemandan başlayarak son elemana kadar döngünün tekrar edilmesi sağlanır.

Örneğin, aşağıdaki for döngüsü yardımıyla, bir liste içindeki elemanları yazdırabiliriz:

liste = [1, 2, 3, 4, 5]for i in liste:    print(i)
1
2
3
4
5

Bu örnekte, “liste” adlı bir liste oluşturduk ve sonra her bir elemanı yazdırmak için for döngüsünü kullandık. Döngü değişkeni “i” her bir elemanı temsil eder ve her adımda farklı bir eleman yazdırılır.

For döngüsü genellikle koşullu ifadelerle birleştirilerek kullanılır. Bu sayede, belirli bir koşul sağlandığı sürece döngü devam ettirilir. For döngüsü ile ilgili diğer konulara bir sonraki başlıkta yer verilecektir.

Range Fonksiyonu

For döngüsü, Python dilinde en sık kullanılan döngü türüdür ve genellikle belirli bir aralıktaki elemanları işlemek için kullanılır. Bu noktada kullanılan en önemli araçlardan biri de range fonksiyonudur. Range fonksiyonu, belirli bir aralıktaki sayıları üretmek veya bir döngüde belirli sayıda tekrar yapmak için kullanılır.

Range fonksiyonu, for döngüsü ile birlikte kullanıldığında çok güçlü bir araç haline gelir. Range fonksiyonu, üç parametre alır: başlangıç, bitiş ve adım. Başlangıç ve adım parametreleri isteğe bağlıdır ancak bitiş parametresi zorunludur. Başlangıç parametresi, range yapacağı işlemin başlayacağı sayı değerini tanımlar. Bitiş parametresi, range yapacağı işlemin hangi sayıda duracağını veya hangi sayıda biteceğini tanımlar. Adım parametresi, range yapacağı işlemin kaç adımda ilerleyeceğini belirler.

Parametre Açıklama
start Range’de işlemin başlayacağı sayı. İsteğe bağlıdır. Varsayılan değeri 0’dır.
end Range’de işlemin biteceği sayı. Zorunlu bir parametredir.
step Range’de işlemin kaç adım ilerleyeceğini belirten parametre. İsteğe bağlıdır ve varsayılan değeri 1’dir.

Range fonksiyonu negatif sayılarla da kullanılabilir. Bu durumda başlangıç parametresi ile bitiş parametresi arasındaki sayılar tersten yazdırılır. Örneğin, range(5,-1,-1) ifadesi, 5, 4, 3, 2, 1 sayılarını döndürür.

Özetle, range fonksiyonu, for döngüsünde belirtilen sayıda tekrar yapmak veya belirli bir aralıktaki sayıları üretmek için kullanılan oldukça güçlü bir araçtır. Bu nedenle, Python’da for döngüsü kullanırken range fonksiyonunun özelliklerini bilmek oldukça önemlidir.

Parametreleri

Python programlama dili ile kullanılan range() fonksiyonu, for döngüsü ile birlikte oldukça kullanışlıdır. Range fonksiyonunun kullanımında ise bazı parametreler yer almaktadır.

Parametre Açıklama Varsayılan Değer
Start For döngüsünün başlangıç değeri. Bu değer, döngünün başlangıç değeri olarak belirtilir. 0
Stop For döngüsünün bitiş değeri. Bu değer, döngünün bitiş değeri olarak belirtilir. Ancak bu değer döngünün içinde yer almayacak. Yoktur
Step Bu parametre sayesinde döngünün her bir adımında kaç birim arttırılacağı belirtilir. 1

Range fonksiyonu kullanılırken, start parametresini belirlemek zorunlu değildir. Varsayılan olarak start parametresi 0 olacaktır. Ancak stop parametresi belirtilmek zorundadır. Ayrıca, step parametresi de belirtilmezse varsayılan olarak 1 olarak kabul edilir.

Range fonksiyonunun bu parametreleri, for döngüsü ile kullanımında oldukça faydalıdır. Herhangi bir sayı dizisi oluşturmak gerektiğinde, range() fonksiyonu kullanılarak kolayca istediğimiz sayı dizisi oluşturulabilir.

start, end, step

Range fonksiyonu, for döngüsünde sıklıkla kullanılmaktadır. Range fonksiyonu ile oluşturulacak sayı dizisi, belirli bir başlangıçtan başlayıp belirtilen bir sona kadar veya belirtilen bir adımla artarak belirtilen son noktaya kadar oluşturulur.

Fonksiyonun en önemli parametreleri ise start, end ve step’tir. Start parametresi, sayı dizisinin başlangıç değerini belirler. End değeri, sayı dizisinin nerede sonlanacağını belirler. Step parametresi ise sayı dizisinin artış miktarını belirler. Varsayılan değeri 1 iken, artış miktarı farklı değerlerde de verilebilir.

Başlangıç, bitiş ve adım parametrelerinin sırası önemlidir ve değerler arasında virgül ile ayrılmalıdır. Örneğin, range(1,10,2) yazıldığında, sayı dizisi 1’den başlayacak, 2’şer artarak 9’a kadar ilerleyecek ve son değer olarak da 9 alınacaktır.

Start parametresi belirtilmeden range() fonksiyonu kullanıldığında varsayılan olarak 0 değeri alır. End parametresi ise belirtilmek zorunda olan ve son değerini belirten parametredir. Bu parametre belirtilmediğinde hata alınacaktır.

Range fonksiyonundaki start, end, step parametreleri ile birlikte kullanılarak sayı dizileri oluşturulabilir. Bu sayı dizileri, for döngüsü içinde döngü değişkeni olarak kullanılmak üzere kullanılabilir.

negatif değerler

Range fonksiyonunun bir diğer özelliği negatif sayılar ile kullanılabilmesidir. Negatif sayılar kullanıldığında, range fonksiyonu, sayıların azaldığı bir dizi oluşturur. Örneğin:

for i in range(-5, 0):    print(i)
Çıktı:-5-4-3-2-1

Görüldüğü gibi, negatif sayılar kullanıldığında, range fonksiyonu da geriye doğru sayılar oluşturur. Her zaman olduğu gibi, başlangıç sayısı dahil edilirken, bitiş sayısı dahil edilmez. Aynı şekilde, negatif sayılar kullanırken de adım belirleyebilirsiniz.

Özetle, range fonksiyonu, python programlama dilinin en önemli fonksiyonlarından biridir ve for döngüsü ile birlikte kullanıldığında güçlü bir araçtır. Başka bir yazıda, range fonksiyonu dışındaki döngü kullanımı da ele alınacaktır.

Örnekler

For döngüsünde en sık kullanılan fonksiyonlardan biri olan range fonksiyonu, for döngüsü ile birlikte kullanıldığında çok daha kullanışlı hale gelir. Range fonksiyonunun for döngüsü ile kullanıldığı örnekler arasında en sık kullanımı, belirli sayıda tekrar yapılması gereken işlemler için kullanılan örneklerdir.

Örneğin aşağıdaki kod bloğu, for döngüsü ile range fonksiyonunun kullanıldığı bir örnektir:

Kod Satırı Çıktı
for i in range(5):    print(i)
01234

Bu kod bloğu, ‘0’dan başlayarak ‘5’ kadar olan sayıları for döngüsü ile döndürür ve her sayıyı bir alt satırda ekrana bastırır. Range fonksiyonu, for döngüsü için belirli bir aralık oluşturur ve bu aralıkta belirli aralıklarla adım atarak işlem yapılmasını sağlar.

Ayrıca, range fonksiyonu ile birbirinden farklı parametreler kullanarak farklı örnekler oluşturmak da mümkündür. Örneğin aşağıdaki kod bloğu, ‘2’ ile başlayarak ’10’ sayısına kadar olan sayıları ‘2’ şer arttırarak döndürür:

Kod Satırı Çıktı
for i in range(2,10,2):    print(i)
2468

Bu kod bloğu, ‘2’ parametresi ile başlangıç sayısını belirler, ’10’ parametresi ile bitiş sayısını belirler ve ‘2’ parametresi ile de artış miktarını belirler. Bu şekilde, sadece çift sayıları döndürür.

Listenin Elemanları ile Kullanımı

For döngüsü, bir listenin elemanları üzerinde gezinmek için de kullanılabilir. Listenin elemanlarını tek tek alıp işlem yapmak için for döngüsü kullanmak oldukça kullanışlıdır.

For döngüsü kullanılarak bir listenin elemanları üzerinde gezinmek için öncelikle listenin adı belirtilir. Sonrasında ise in keyword kullanılır. in keywordünden sonra ise gezinilecek olan listenin adı yazılır. For döngüsü tamamlandığında, listenin son elemanına kadar gezinilmiş olunur.

Örnek olarak, aşağıdaki örnekte bir liste elemanlarını tek tek alınarak ekrana yazdırılıyor:

cars = ["Audi", "BMW", "Mercedes"]for car in cars:    print(car)

Yukarıdaki örnekte, for döngüsü kullanılarak cars isimli liste elemanları üzerinde gezinilmiştir. Bu işlem sırasında car isimli değişkene listenin elemanları tek tek atanmaktadır. Daha sonra print() fonksiyonu kullanılarak car değişkeninin değeri ekrana yazdırılıyor. Sonuç olarak ekranda Audi, BMW ve Mercedes yazısı gözükmektedir.

For döngüsü kullanılarak, listenin elemanları üzerinde farklı işlemler de yapılabilir. Örneğin, elemanları toplamak, elemanları çarpmak ya da belirli bir elemana kadar (veya sonrasına) gezinmek gibi işlemler yapılabilir.

  • Listenin elemanlarını toplamak için:
  •         numbers = [1, 2, 3, 4, 5]    total = 0        for number in numbers:        total += number            print("Toplam:", total)         
  • Listenin elemanlarını çarpmak için:
  •         numbers = [1, 2, 3, 4, 5]    result = 1        for number in numbers:        result *= number            print("Çarpım:", result)         

Bu örneklerde de görüleceği gibi, for döngüsü kullanarak listenin elemanları üzerinde farklı işlemler yapılabilmesi mümkündür.

Örnekler

For döngüsü, Python programlama dili içinde en sık kullanılan döngülerden biridir. For döngüsü örneği vermek gerekirse, bir liste üzerinde döngü yapmak için for döngüsü kullanılabilir. For döngüsü, sıralı bir şekilde elemanları tarar ve her bir eleman için işlem yapar.

Örneğin, bir liste içerisindeki elemanları for döngüsü ile tek tek yazdırmak istediğimizde aşağıdaki kod bloğu kullanılabilir:

Kod Açıklama
liste = [1, 2, 3, 4, 5]for eleman in liste:    print(eleman)
Bu kod bloğu, “liste” adlı bir liste tanımlar ve sonra “for” döngüsü kullanarak her bir elemanı tek tek döndürür. Döngü her elemanı “eleman” adlı bir değişkene atar ve bu değişkeni her döngüde bir sonraki elemanla günceller. Sonra “print()” fonksiyonunu kullanarak her bir elemanı ekrana yazdırır.

Yukarıdaki kod bloğu, “liste” adlı bir liste oluşturarak, her bir elemanı ayrı ayrı listelemek için “for” döngüsünü kullanır. “for” döngüsü, listedeki her bir elemanı tek tek ele alır ve “print()” fonksiyonu kullanarak ekrana yazdırır. Bu nedenle, for döngüsü programlama dilinde oldukça kullanışlı bir yapıdır ve her bir programcının öğrenmesi gereken bir yapıdır.

Sözlüklerde Kullanımı

Python’da for döngüsü, sözlüklerin elemanları üzerinde de kullanılabilir. Sözlükler, anahtar-değer çiftleri halinde verileri tutan bir veri yapısıdır. For döngüsü ile sözlüklerin tüm elemanlarına ulaşabilmek mümkündür. Ayrıca, sözlüklerin özelliklerine göre belirli elemanlarına da ulaşılabilir.

For döngüsü ile sözlüklerin elemanlarına ulaşmak için öncelikle sözlüğün adı kullanılır. Daha sonra “items()” fonksiyonu, anahtar-değer çiftlerini elde etmek için kullanılır. For döngüsünün içinde “key, value” şeklinde iki değişken tanımlanır ve her döngüde çiftler bu değişkenlere atanır.

Örnek Açıklama
sozluk = {"elma": 3, "armut": 5, "çilek": 2}
Bir sözlük oluşturuluyor.
for key, value in sozluk.items():    print(key, value)
Sözlüğün elemanlarına ulaşılıyor ve her çift için anahtar ve değer yazdırılıyor.

Bu örnekte, öncelikle “sozluk” adlı sözlük oluşturuluyor. Daha sonra for döngüsü ile tüm elemanlara ulaşılıyor ve her çift için anahtar ve değer yazdırılıyor.

Sözlüklerde ayrıca “keys()” ve “values()” fonksiyonları da kullanılabilir. “keys()” fonksiyonu, sözlüğün anahtarlarını, “values()” fonksiyonu ise değerlerini elde etmek için kullanılır.

  • for key in sozluk.keys(): print(key) kodu ile sözlüğün anahtarları yazdırılabilir.
  • for value in sozluk.values(): print(value) kodu ile sözlüğün değerleri yazdırılabilir.

Bu örneklerde, “keys()” fonksiyonu ile sözlük anahtarları, “values()” fonksiyonu ile sözlük değerleri yazdırılıyor.

Örnekler

Sözlükler, for döngüsü ile kullanılabilen çok işlevsel bir veri yapısıdır. For döngüsüyle sözlüklerin elemanlarına erişerek, değerleri ekranda veya işlem yapılan yerde kullanabiliriz. Sözlük değerlerini ekrana yazdırmak için şu örnek kullanılabilir:

dictionary = {"ad":"John", "soyad":"Doe", "yas":30}for key in dictionary:    print(key, ":", dictionary[key])

Bu döngü, sözlük elemanlarının anahtarlarına erişir ve anahtarlar etrafında döner. Bunun sonucunda, sözlük verilerindeki tüm anahtar ve değerler ekrana yazdırılır. Bu, sözlüklerin herhangi bir veri yapısını dolaşmak için kullanılabileceği anlamına gelmektedir.

Ayrıca, sözlük elemanlarını bir listeye dönüştürerek de for döngüsüyle erişebiliriz. Bunun için values() ve keys() metodları kullanılarak, elemanların anahtarları veya değerleri bir listeye eklenir ve daha sonra for döngüsüyle elemanlara erişilebilir. Örneğin:

dictionary = {"ad":"John", "soyad":"Doe", "yas":30}liste = list(dictionary.keys())for key in liste:    print(key, ":", dictionary[key])

Bu örnekte, sözlük elemanlarının anahtarları listeye eklenir ve bu liste üzerinden for döngüsü kullanılarak elemanlara erişilir. Bu yöntem özellikle büyük veri listelerinde döngü kullanırken daha hızlı çalışır.

Continue ve Break Kullanımı

For döngüsü, bazen bir koşulun karşılanmadığı durumlarda programın işleyişini kontrol etmek için continue ve break ifadelerini kullanır. Continue, döngüdeki ilgili adımı atlar ve döngünün sonraki adımına geçerken, break, tüm döngüyü sonlandırır.

Continue ifadesi genellikle koşulun karşılanmadığı durumlarda kullanılır. Örneğin, bir liste üzerinde çalışıyoruz ve belirli bir koşulu sağlamayan öğeleri görmezden gelmek istiyoruz. Bu durumda continue ifadesi kullanabiliriz. Aynı şekilde, break ifadesi, bir döngü içindeki tüm işlemleri bitirerek programı sonlandırmak istediğimizde kullanılır.

Kullanımları Açıklamaları
continue Döngüdeki ilgili adımı atlar ve döngünün sonraki adımına geçer.
break Tüm döngüyü sonlandırır.

Continue ve break ifadeleri, özellikle büyük veri kümeleri üzerinde döngüler kullanıldığında işlem süresini önemli ölçüde azaltabilir. Aynı zamanda, kodun okunabilirliğini de artırır ve programcının kaynak kodlarında hatayı bulmasını kolaylaştırır.

Örneğin, bir dizi üzerinde çalıştığımızda, belirli bir koşulu sağlayan öğeleri görmezden gelmek istediğimizde continue ifadesi kullanabiliriz. Aynı şekilde, bir dizi üzerinde gezinirken, öğelerin kontrolü karmaşık hale geldiğinde, kodun okunabilirliğini artırmak için break ifadesi kullanabiliriz. Bu break ifadesi, belirli bir koşulu sağladığında, döngüyü durdurarak işlem süresini azaltır.

Örnekler

For döngüsü Python programlama dili içinde oldukça sık kullanılan bir döngü yapısıdır. Bu döngü yapısında continue ve break ifadeleri sık kullanılır. Break ifadesi kullanıldığı taktirde döngüden tamamen çıkılır ve herhangi bir işlem gerçekleştirilmez. Continue ifadesi ise sadece şu anki turu atlar ve diğer turlara devam eder.

Örneğin, aşağıdaki örnekte, continue ifadesi kullanılarak 100’den küçük olan sayıların işlemleri gerçekleştiriliyor. Eğer sayı 100 veya daha büyükse, continue ifadesi çalışır ve o sayı atlanır.

Kod:
for i in range(200):    if i >= 100:        continue    print(i)    
Çıktı:
01...9899    

Bir diğer örnek ise break ifadesi ile ilgilidir. Aşağıdaki örnekte, for döngüsü içinde bir if bloğu bulunuyor. Eğer sayı 5’e eşitse, break ifadesi çalışarak döngüden çıkılıyor ve işlem sona eriyor.

Kod:
for i in range(10):    if i == 5:        break    print(i)    
Çıktı:
01234    

For döngüsü kullanırken, continue ve break ifadeleri işinizi oldukça kolaylaştırabilir. Bu ifadeler yardımıyla istemediğiniz işlemleri atlayabilir veya döngüden çıkabilirsiniz.

İlgili Yazılar

Bir yanıt yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir